hoi hoi,

we hadden overlaatst op school een rare man, Frank, en die kwam vertellen over zijn bijzonder interessante meemakingen (om het zo te formuleren )

Hij vertelde over het leven na de dood, over mediteren en bewust dromen, en over de BDE (bijna dood ervaring...)
Wat geloven jullie daarvan?

Hij vermeldde eventjes de theorie van sommige wetenschappers, die zegt dat je hersenen stoffen aanmaakt die ervoor zorgen dat je het "overgaan" als prettig ervaart (dopamine??) maar hij verwierp deze theorie al even snel door te zeggen dat er bij een klinisch dode patient niks, nul, noppes hersenactiviteit te bespeuren was...

ook zagen we een slecht gecaste, amateuristische horrorfilm van toch wel 20 minuten die ging over enkele filipijnse "artsen" die door paranormale krachten iemand konden opensnijden (zonder mes!! gewoon op commando ging de huid open), er da slecht weefsel uithaalden, en dan eventjes over de huid vrijfden, en weg was de wonde...

Achteraf bleek het slechte weefsel gewoon wat rood gekleurde watte te zijn, die uit een bassin gehaald werd, en het rode kleurtje stelde dan bloed voor of zoiets...

maar los van dat.. geloven jullie in iets al geesten, reincarnatie, ontvluchten van je lichaam enz...

(kdacht dat dit wel leuk was om aan enkele fundamentalistische wetenschappers te vragen )

grtz

Dit bericht is bewerkt door Beryllium, ma 24 januari 2005 om 22:22 uur

ik denk erover dat God een figuur is dat door de mens is gecreeërd om je ergens aan vast te klampen in slechte tijden, maar dat God echt gestaat denk ik niet... Als die andere dingen zoals reïncarnatie enzo daar geloof ik eigenlijk ook niet in, want ik denk dat er na de dood niets meer is, dat je gewoon als in een soort slaap verkeerd zonder het te merken... (en je dan ook nooit meer opstaat dan he )


Het enige waar ik wel in geloof is in engelen, want ik ken er namelijk wel eentje

Wat vind jij er zelf van ?? Of hoe denk jij erover (zo zou je het ook kunnen zeggen)

Ikzelf ??
Ik weet het eigelijk nog niet zo goed

Wat had hij meegemaakt dan ?? (een bijna dood ervaring ??)
Ja leven na de dood, je hoort mensen vaak zeggen: "ja ik geloof wel dat er iets is maar wat dat is ??"
Zulken mensen maken zich het er gewoon makkelijk vanaf vind ik.
Het is moeilijk om over na te gaan zitten denken want er zijn zoveel verhalen over bijna dood ervaringen (en vaak ook niet allemaal echt hetzelfde).
En over Re-incarnatie en meer van die dingen.
Maar zoals ik al zei, ik ben er nog niet echt uit (misschien dat ook nooit gaat gebeuren)
Maar dat je een soort van geest of energie injezelf hebt, daar geloof ik wel in.
Mediteren en bewust dromen spreken bij mij dan ook minder tot de verbeelding dan bijv een bijna dood ervaring. (waarschijnlijk omdat je kunt mediteren en dromen waarneer je maar wilt en bijna dood ervaring zijn daarin nog al wat schaarser om mee te kunnen maken)

Tja dit is natuurlijk altijd een moeilijke discussie. Ik sluit me aan bij Elbert dat meditatie en bewust dromen in een totaal andere categorie vallen, sowieso een veel tastbaardere en wetenschappelijk ook meer ondersteunde categorie.

Bijna dood ervaringen zijn trouwens ook interessant, iedereen ziet namelijk hetzelfde, mar ook iedereen hoort dezelfde verhalen, zie de link. Er is wel een keer een onderzoek gedaan in centrifuges met g-krachten en wat bleek: Net voordat de proefpersonen ko gingen door de g-krachten zagen zij een lange tunnel met fel aantrekelijk licht an het einde (hetzelfde als de bde), de details weet ik niet meer, maar er zat een goede wetenschappelijke uitleg bij...

Leven na de dood en dus godsdienst. Veel mensen zeggen dat ze niet gelovig zijn, maar wel denken dat er 'iets' is. Op dit moment (kan natuurlijk altijd veranderen) geloof ik in het einde, end afgelopen verhaal. Je 'ziel' bestaat uit verbindingen in je hersenen die bepalen wie en wat je bent, als je dood gaat dan worden die verbindingen vernietigd en is er dus niks meer. Eigenlijk ook heel simpel en makkelijk, maar voor veel mensen onacceptabel.

hey,

zelf geloof ik in god, maar de bijbel zegt er geen duidenlijke dingen over (wat miss voor jullie ook niet interesant in maarja) maar maakt wel duidenlijk dat er meer is dan wij allemaal kunnnen zien en dat geloof ik ook echt.
het is inderdaad niet te beweizen daarom geloof ik het ook

re-intercarnatie vind ik maar vaag!!!
maar wat gebeurt er eigenlijk als je in coma ligt??? want ik heb wel eens gehoort dat het daar iets mee te maken zou hebben

overgens vind het heel lang duren voordat dit topic naar discusie geplaatst word *new recoord* niet dat ik daar wat over tezeggen heb


Beryllium: u vraagt, wij draaien titel meteen aangepast volgens de discussieregels
Let wel op dat het plaatsen in "discussie" maakt dat het niet mag gaan verzanden in off-topic reacties.

Dit bericht is bewerkt door Beryllium, ma 24 januari 2005 om 22:14 uur

Ik geloof niet in god

Ik hoop dat er leven na de dood is ... maarja daar kun je eigenlijk maar op 1 manier achter komen he :P

Ikzelf geloof niet in reincarnatie e.d.

Maar ja, waarom zou je je er erg druk om maken. Je komt er gegarandeerd toch een keer achter.

Weet je, als chemicus kom je er niet onderuit dat je blijft "voortleven". Atomen gaan namelijk niet "dood". Toegegeven: de atomen die op dit moment zorgen dat ik ik ben zitten na mijn dood niet helemaal meer in de juiste vorm aan elkaar maar ik kom wel op veel meer plaatsen tegelijk!!

Midas Dekkers heeft daar al eens over geschreven: alle zuurstof die wij inademen is al eens ingeademd door anderen (of misschien wel direct afkomstig van iemand anders!). We ademen dus continue 2e hands lucht in.

En wat betreft dit:

Breng eens een bezoekje aan deze site:www.skepsis.nl. Daar wordt regelmatig op deze goocheltrucs ingegaan.

mazzel, matt

Inderdaad, dat is een heel juiste benadering!

Ik persoonlijk geloof niet zozeer in reïncarnatie of leven na de dood. Dat is eigenlijk vooral omdat er voor mij geen bewijzen zijn die mij overtuigen; voor anderen is dat wel zo, en dat vind ik ook prima.
Misschien is het bestaan van leven na de dood ook helemaal los te zien van religie, je weet het niet!

Maar zoals DrQuico al zei: ééns zal je er achter komen; hoewel het dan nog maar de vraag is of je je herinnert dat je al eens geleefd hebt

Dat is zeker waar! Ik geloof ook niet in god als een man ergens hierboven in de hemel. Ik zie het meer als al het goede in de mens (dat klinkt trouwens heel erg 'jehova').

Over leven na de dood: Ik geloofde eigenlijk nooit in zoiets, totdat je de 'dood' van dichtbij mee maakt, en dat veranderd je visie op dat punt best wel. Naar mijn mening is het leven na de dood, het leven dat je graag wilde hebben of al had; al je vrienden/geliefden en (een deel van) je familie kom je in het leven na de dood weer tegen en de mensen waar je niet mee (wilde) omgaan kom je daar niet meer tegen (de rest van je familie dus ).

En wat betreft "god heeft de aarde geschapen" (of wijk ik nu van de topic af?); daarvoor zie ik alles veel te wetenschappelijk. Dus als iemand mij ervan wil overtuigen dat de aarde/heelal is ontstaan door god dan moet hij of zij van goede huizen komen.
Dat is ook precies het verschil met 'leven na de dood' en 'reïncarnatie' etc. Over het ontstaan van de aarde kan je logisch (proberen te) redeneren op een wetenschappelijk verantwoorde manier. Maar over reïncarnatie en leven na de dood weet je gewoon simpelweg niks dus daar kan je oneindig over discusiëren

Zo, ook weer m'n mening gegeven

Grtz Bas

vind het gewoon moeilijk om het voor te stellen als er is niets meer.
Tijdens je hele leven ben je je altijd bewust dat je leeft (ook wanneer je slaapt) Nu vraag ik mij dan af ben je je dan ook bewust dat je dood bent want als dat zo is dan is er iets.

Soit veel zever (krijg er zelf koppijn van) maar mijn punt is gewoon dat ik zeer veel moeite heb om het niets voor te stellen.

(ik hoop van niet )
maar hoe kan dit alles dan zijn ontstaan uit niks??? ik bedoel iedereen kent wel de wet van behoud van energie... hoe kan er dan iets uit niets zijn ontstaan???
of ben ik een van de weinige die gelooft dat er ooit eens niks was (wat klinkt dat trouwens stom )

overgens ga ik mijn geloof maar weer eens proberen te verdedigen als jullie dat nietg erg vinden :
als jullie wel geloven dat er wel iets is na de dood... hoe komt dat dan??? iemand zou dat toch moeten hebben gemaakt, of iets zou dat toch moeten veroorzaken, dus ik geloof dat god dat heeft gedaan.

de makkelijkste manier is idd om het uit te proberen maarja... ik geloof dan dat je ergens anders terecht komt

NEED HELP!!! ben ik de enige die hier "gelooft"???

Dan is mijn vraag aan jou: hoe is god ooit ontstaan dan? ook vanuit het niets? en vanuit het niets heeft hij de aarde gemaakt? (ik wil jou iedeeën niet afkraken hoor, begrijp me niet verkeerd)

Wetenschappelijk gezien is het ontstaan van de aarde ook niet helemaal duidelijk. Daarom blijft men er ook over discusiëren; want als er ooit een oerknal was, wat was er dan ver daarvoor en hoe is dat ontstaan? Daar kan je volgens mij menig theorieën op los laten. maar dat is wetenschap in zijn leukste vorm

Grtz Bas

daar zat ik ff op te wachten
in de bijbel staat er helemaal niks over dus zoek ik maar ff dekking in dat god alles kan, en natuurlijk de onwetendheid van de mens

maar omdat de wereld niet uit zich zelf kan zijn bestaan(en de rest van het heelal)zal er toch iets moeten zijn, ja toch???

't zou idd wel leuk zijn als het wetenschappelijk te beweizen was maar alleen lijkt het me voor mensen onmogenlijk,
overgens kunnen we volgens sommige "wijzen" het antwoord op ons bestaan vinden, zowel in het begin, zowel als in het eind (terug komen op het begin van het topic)

ik wil ook niemand's ideeë afkraken hoor

Zoals mijn signature op een ander forum aangeeft: Science is true - do not be misled by facts. Oftewel: eerst bewijzen dan geloven, want niet alles wat je ziet is waar.

Ik ben een ultra-scepticus. Iets wat ik niet wetenschappelijk kan verklaren, kan ook niet waar zijn. Leven (of bewustzijn) na de dood bestaat dus ook niet, omdat je bewustzijn voortkomt uit hersenactiviteit en dat is er dan niet meer. Ik vind het niet moeilijk om te geloven dat je dan echt niets merkt, je merkte tenslotte ook niets van wat er gebeurde voordat je werd verwekt, maar ik vind het geen gemakkelijk idee.

Ik heb met mijn standpunt wel problemen met het ontstaan van het universum. Er moet tenslotte ergens een begin zijn, maar waar kwam dat begin dan uit, en wat was er voor het begin, en wat zorgde ervoor dat het begon? Het zijn vragen die onze hersenen sowieso niet in staat zijn om te snappen, en dat zorgt bij mij af en toe voor slapeloze nachten waarin ik naar het plafond starend probeer te bevatten hoe het allemaal werkt.

Ik ben dr zo een die t zich dr volgens Elbert makkelijk vanaf maakt.....

Ik geloof idd dat dr hierna nog iets is, maar wat? Kijk, ik denk niet dat je een tijdje na je dood weer als nieuw wezen wordt geboren, maar dat je geest na je dood ergens blijft geloof ik wel......Al die schakelingen in je hersenen maken je idd tot wat je bent, maar als je gelooft dat dat allemaal weg is zodra die schakelingen weg aant rotten zijn, leg me dan es uit hoe t kan dat door een hele bult atomen op een hoop te gooien in een bepaalde volgorde, we ineens denken, zien, horen, etc.....En neej, hoef geen complete anatomiecursus

dat hele leven gedeelte komt als je t mij vraagt niet doordat die atomen toevallig op de juiste plek zijn beland ofzow...Ze maken t alleen mogelijk.....T leven zelf komt door iets wat wij allemaal niet snappen....Iets......maar wat??? En waar t van af komt??

Over het denken over het ontstaan van het universum, of waar het begint, en waar het ophoud, plus wat er daarna dan komt heb ik me al heel wat avonden mee bezig gehouden.......Heerlijk relaxend na een dikke pater

Al voel je je dan wel ineens heeeeel erg klein.......

ik hoop dan dat je een mooi plafon hebt

maar als je kijkt naar het helal dan voel je je idd echt _klein (en dan vraag ik me altijd af of die groene mannetjes grooter zijn dan ons[:P] )

WOW! wat een reacties allemaal! nice, nice...

Laat ik nu ook even mijn mening plaatsen, niewaar?

Ten eerste ben ik ook wetenschappelijk ingesteld, en ben ik ook van het soort: eerst "zien" en dan geloven --> zien => bewijzen...

mijn leraar godsdienst vertelde ook over zo'n dingen, en over paranormale gaven enzovoorts, en ik had wel iets van ja, dit wil ik ook wel meemaken, dan pas geloof ik erin...

leven na de dood betwijfel ik ook ten zeerste!
maar ergens zegt iets in mij (de geheime kracht, ziel die in mij schuilt en stiekem gedag komt zeggen ) dat er wel ergens een bepaald iets bestaat, die dit alles staande houd, of die, als je wil, per persoon, individueel, een mens in stand houd...

maar als je daar dan even over doordraaft kan je er natuurlijk ook toe komen dat dit een uiterst menselijke reactie is. het hopen op iets meer, beter. Hopen dat je na dit leven, nog veel meer, en betere dingen kan doen.


Ik heb ook wat problemen met het ontstaan... het is idd heeeel moeilijk om je het niets voor te stellen...
ik probeerde bvb al es om te mediteren (naar aanleiding van deze situatie) en ik probeerde aan niks te denken, alle prikkels te herleiden tot een minimum, en zo eigelijk in jezelf keren...

toen had ik het gevoel alsof je eigelijk letterlijk, je eigen impulsen in jezelf keerde... alsof je een televisie zou filmen die verbonden is met de camera waarmee je het filmt, of een micro die je voor een box houd... zo'n ongelooflijk snelle, maar hevige exponentiele toestand...

misschien is dat wel wat gebeurd als je sterft... wie zal het zeggen...

uiteindelijk sluit ik me dan ook aan bij wat hier nog gezegd is:
als mijn moment er ooit komt, dan zal ik het wel weten

(thanks voor al de reacties!)
grtz

Dit bericht is bewerkt door mortal_educated, di 25 januari 2005 om 22:58 uur

Ik denk dat elke wetenschapper een denkwijze moet hebben dat alles te verklaren is. Dat wil zeggen dat je pas iets gaat geloven(al is het dan geen geloof meer) als je iets van een bewijs hebt.
Is er leven na de dood? nou ik weet het zo nog niet. Hebben wij het recht om meerdere malen van een lichaam gebruik te maken. Tja zou kunnen maar als je van de theorie uitgaat dat het bewust zijn alleen wordt mogelijk gemaakt door de hersenen dan is er geen toekomst meer naar de dood. Toch zijn er ook weer theoriën die er vanuit gaat dat er iets uit het lichaam verdwijnt na de dood. Zelfs hebben ze levende lichamen vaak voor en na dood gewogen en kwamen ze tot conclusie dat er lichaamsgewicht verschil is. Wat ik hier mee wil aan duiden dat er altijd een dunne lijn zit tussen wetenschap en geloof. Wetenschap gaat eerst uit van een hypothese en dan een onderzoek starten met wisselende conclusies ieder mens heeft hierop zijn geen visie(geloof).
Persoonlijk ben ik niet gelovig ingesteld. maar respecteer het wel van anderen mits ze mij respecteren als ongelovige.

MvG ron

Houd er wel rekening mee dat mediteren niet iets is wat je 123 even doet. Tibetaanse monikken doen niks anders dan trainen en trainen om een bepaalt niveau te halen en als gewoon mens, vind ik, kan je niet zeggen dat je even hebt geprobeert te mediteren en dat het ook echt wat werd (uitzonderingen niet meegerekend).
Ik op geen enkele wijze mijn geest leeg krijgen en een bepaalde tijd aan niks denken, denken dat ik aan niks denk kan ik weer wel...

Was dat onderzoek ook niet alweer de grond ingeboort omdat het maar om twee of drie verschillende personen ging ofzo ?? Of misschien maar één...

mediteren is echt een vage gebeurenis ik ken mensen die half gestoord zijn geworden na een keer te mediteren (en natuurlijk de gebruikenlijke verhalen over geest verschijningen enzo, maar dat geloof ik niet )

maar er gebeuren vreemde dingen in je herensenen die niet perse negatief hoefen te zijn hoor maar weet wel waar je aan begint

@biochemiefreak, dus dan zal iets van een ziel of zo, gewicht hebben en dus wel degenlijk materie moeten zijn... da's pas moeilijk te geloven

ik ben het er ook niet mee eens maar ik heb er wat over gehoord. Ik denk voornamelijk dat het gewichts verschil puur door spierspaning. Of dichtheids veranderingen in het lichaam van een bepaald product. tenminste iets in die richting het is vast te verklaren.

MvG Ron

I know!! daarom zei ik: probeerde!! het is zooo moeilijk om ook maar heel eventjes aan niks te denken...
een vriendin vanme heeft een boek over joga en meditatie gehuurd, en daarin staat dat je moet denken aan een groot zwart vlak, waar je steeds dichter naartoe loopt, tot je uiteindelijk niks meer ziet... je zou dan ook het gevoel moeten krijgen dat al je zintuigen in "stand by" gezet worden...

ook zei ze me dat er een oefening was die als volgt ging: je ligt neer, met je armen in 45° met je lichaam, en je benen in 45° met elkaar...
dan moet je je ene been 5-10cm opheffen, eventjes opspannen, en dan zachtjes laten zakken, zo verder voor elk van de andere drie ledematen. daarna denk je aan het zwarte vlak, en dan zou je je heeel ontspannen moeten voelen...

ik probeerde dit ook (heel eventjes maar, zonder veel resultaat) maar ik voelde me wel lekker relax
maar om idd aan niks te denken is heel moeilijk... want: wat is niks??

oke....... volgens mij wijken we nu wel héél erg ver af van de chemie.

Bas

Ik heb eens gehoord dat er in het begin voor de oerknal alleen maar gas en 2 (of meer ) Gigantische stukken grond rots planeeten kometen hoe je het ook noemen wilt waren met enorme vuurstenen aan de buitenkant die met elkaar botsten en zo de oerknal veroorzaakten en alle planeten melkwegstelsels enz.